Czym jest bilans mocy i po co go robić?
Bilans mocy to zsumowanie mocy wszystkich odbiorników elektrycznych w budynku z uwzględnieniem tego, że nie wszystkie pracują jednocześnie. Bez bilansu ryzykujesz przewymiarowanie lub — co gorsze — niedowymiarowanie instalacji: ciągłe wypadanie bezpiecznika głównego, przegrzewanie przewodów i awarie urządzeń.
Norma PN-HD 60364-1 wymaga, żeby instalacja elektryczna była dobrana do przewidywalnego obciążenia — a to wymaga właśnie bilansu.
1. Inwentaryzacja odbiorników
Zacznij od listy wszystkich planowanych urządzeń z ich mocą znamionową. Dla budynku mieszkalnego typowa lista wygląda tak:
- Kuchenka indukcyjna 4-palnikowa: 7200 W
- Piekarnik elektryczny: 3500 W
- Zmywarka: 2000 W
- Pralka: 2200 W
- Suszarka bębnowa: 2500 W
- Pompa ciepła: 3500 W (elektryczna)
- Bojler elektryczny: 2000 W
- Ładowarka EV (wallbox): 11 000 W
- Oświetlenie LED: 500 W
- Sprzęt RTV/AGD misc: 1500 W
Suma teoretyczna: 36 400 W. Przy napięciu 230V to aż 158 A — taki prąd wymaga przyłącza trójfazowego 3×63 A. Ale czy naprawdę wszystko działa jednocześnie?
2. Współczynnik jednoczesności (diversity factor)
Kluczowym pojęciem jest współczynnik jednoczesności ks (ang. diversity factor) — określa, jaka część mocy zainstalowanej jest realnie pobierana w tym samym czasie. Wartości typowe wg normy i doświadczenia projektowego:
- Oświetlenie: ks = 0,9 (prawie zawsze pełna moc)
- Gniazdka ogólne (RTV/AGD): ks = 0,2–0,4
- Kuchenka/piekarnik: ks = 0,4–0,6 (nie wszystkie palniki naraz)
- Pralka + suszarka: ks = 0,5 (rzadko razem)
- Pompa ciepła + wallbox EV: ks = 0,6–0,8
- Bojler + inne grzałki: ks = 0,3 (sterowanie czasowe)
Po zastosowaniu współczynników do przykładu powyżej moc obliczeniowa spada do ok. 18–22 kW — co odpowiada prądowi ok. 26–32 A na fazę przy trójfazowym 400V. Przyłącze 3×32 A lub 3×40 A jest wystarczające.
3. Bilans fazowy — równoważenie obciążeń
W instalacji trójfazowej ważne jest równomierne rozłożenie obciążeń na fazy L1, L2, L3. Nierównomierność powoduje przepływ prądu w przewodzie neutralnym N i może prowadzić do problematycznych napięć — zbyt niskich na przeciążonej fazie i zbyt wysokich na niedociążonej.
Zasada praktyczna: różnica mocy między najbardziej a najmniej obciążoną fazą nie powinna przekraczać 20% mocy fazy największej.
Typowe przyporządkowanie odbiorników do faz w domu:
- L1 + L2: płyta grzewcza (zwykle zasilana 2-fazowo) + oświetlenie parter + gniazdka salon
- L2: Pralka + piekarnik + gniazdka kuchnia
- L3: Bojler + gniazdka piętro + oświetlenie piętro
- 3-faz: Pompa ciepła, ładowarka EV (wallbox 11 kW), suszarka 3-faz
4. Wyznaczenie prądu obliczeniowego i dobór przyłącza
Prąd obliczeniowy dla instalacji 1-fazowej: Ib = Poblicz / (U × cosφ)
Dla instalacji 3-fazowej: Ib = Poblicz / (√3 × UL × cosφ)
Przyjmując cosφ = 0,95 (nowoczesne urządzenia z zasilaczami impulsowymi) i Poblicz = 20 kW:
Ib = 20 000 / (1,732 × 400 × 0,95) ≈ 30,5 A
Zabezpieczenie przedlicznikowe (np. 3×32 A gG) określa OSD w warunkach przyłączenia; za licznikiem stosuje się rozłącznik lub wyłącznik główny dobrany selektywnie względem zabezpieczenia przedlicznikowego. Sprawdzamy z operatorem sieci (OSD), czy dostępna jest moc przyłączeniowa — w Polsce standardowe przyłącze jednorodzinne to 3×25 A lub 3×40 A.
5. Rezerwa na przyszłość
Projektując instalację, zawsze uwzględnij rezerwę 20–30% na przyszłe odbiorniki: kolejny wallbox, klimatyzatory, rozbudowę PV z magazynem energii. Koszt zwiększenia przekroju kabla zasilającego podczas budowy jest minimalny — koszt wymiany po ukończeniu budowy jest wielokrotnie wyższy.
📚 Bibliografia i podstawy prawne
- PN-HD 60364-1:2010 — Instalacje elektryczne niskiego napięcia — Wymagania podstawowe
- PN-HD 60364-5-52:2011 — Dobór i montaż wyposażenia elektrycznego — Oprzewodowanie
- Warunki techniczne budynków — Rozporządzenie MI z 12.04.2002 (t.j. Dz.U. 2022 poz. 1225 ze zm.)
- Markiewicz H. — Instalacje elektryczne, WNT Warszawa