Bezpłatny kalkulator elektryczny · zgodny z normami · bez rejestracji
Opisz pomieszczenia i odbiorniki — narzędzie wygeneruje listę obwodów z dobranym MCB, RCD i przekrojem dla każdego pomieszczenia
🔗 Powiązane kalkulatory
Materiały zebrane z obliczeń
Ostatnie wyniki kalkulatorów
| Kalkulator | Data |
|---|
Odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące generatora schematu instalacji elektrycznej.
Schemat instalacji elektrycznej zawiera rozmieszczenie rozdzielnic, obwodów odbioru, zabezpieczeń nadprądowych i różnicowoprądowych, przekrojów i długości przewodów oraz typów kabli. Uwzględnia układ sieci (TN-S, TN-C-S, TT), punkty pomiarowe energii, trasy kablowe oraz szynę PE/N. Kompletny schemat jest niezbędny przy odbiorze instalacji przez inspektora nadzoru budowlanego i stanowi podstawę do wykonania pomiarów elektrycznych i protokołów odbioru.
Schematy instalacji elektrycznych są regulowane przede wszystkim przez normę PN-HD 60364 (seria norm dotyczących instalacji niskiego napięcia), w szczególności część 1 (zakres i zasady), część 4-41 (ochrona przed porażeniem) i część 5-53 (aparatura łączeniowa i sterownicza). Symbole graficzne na schematach określa norma PN-EN 60617. Wymagania dotyczące dokumentacji technicznej instalacji elektrycznych w budynkach reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych.
Obwód odbioru to część instalacji elektrycznej zasilająca bezpośrednio odbiorniki energii elektrycznej lub gniazda wtyczkowe, chroniona własnym zabezpieczeniem nadprądowym. Przy projektowaniu obwodu odbioru należy określić prąd obliczeniowy (sumę mocy odbiorników podzieloną przez napięcie i cosφ), dobrać przekrój przewodu i zabezpieczenie, obliczyć spadek napięcia i sprawdzić warunek samoczynnego wyłączenia. W mieszkaniu typowe obwody to: oświetlenie, gniazda ogólne, kuchnia, łazienka, pralka – każdy chroniony oddzielnym bezpiecznikiem 10–20 A.
Obwody na schemacie oznacza się numerami lub symbolami umieszczonymi przy zabezpieczeniach w rozdzielnicy, np. O1 (oświetlenie 1), G1 (gniazda 1), K (kuchnia), itd. Każdy obwód powinien być opisany prądem znamionowym zabezpieczenia, przekrojem i typem przewodu (np. YDY 3×2,5 mm²), długością obwodu i przeznaczeniem. Na schemacie oznacza się też barwy żył zgodnie z normą (brązowy – L, niebieski – N, żółto-zielony – PE). Czytelne oznaczenia ułatwiają eksploatację i lokalizację usterek.
Schemat blokowy (zwany też jednoliniowym) przedstawia powiązania między rozdzielnicami, zasilaniem i głównymi odbiornikami w uproszczonej formie linii i bloków – bez szczegółów połączeń wewnętrznych. Schemat ideowy (wieloliniowy) pokazuje każdą żyłę z osobna, wszystkie połączenia zaciskowe i wewnętrzne powiązania aparatów. Schemat blokowy używa się do projektowania i przeglądów, schemat ideowy – do budowy i serwisowania rozdzielnic. W instalacjach budynkowych najczęściej stosuje się schemat jednoliniowy z opisem obwodów.
Liczba obwodów zależy od wielkości i wyposażenia budynku. W typowym mieszkaniu (50–80 m²) projektuje się minimum 8–12 obwodów: 2–3 obwody oświetleniowe, 3–4 obwody gniazd ogólnych, oddzielne obwody dla kuchni elektrycznej (32 A), piekarnika (16 A), zmywarki, pralki i podgrzewacza wody. W domu jednorodzinnym dochodzą obwody garażu, piwnicy, zewnętrzne, grzewcze i ewentualnie ładowania pojazdów EV. Wytyczne SEP i norma PN-HD 60364-4-43 zalecają ograniczenie liczby gniazd na jednym obwodzie do max 10.
Grupy RCD z przypisanymi obwodami MCB zostana zaimportowane jako gotowe bloki. Obwody bez grupy RCD trafią do nowej grupy.