Transformatory w instalacjach elektroenergetycznych
Transformator jest sercem każdej stacji elektroenergetycznej. Jego zadaniem jest zmiana napięcia przy zachowaniu stałej mocy pozornej S [kVA] (pomijając straty). Transformatory stosowane w zasilaniu obiektów przemysłowych i budynków to jednostki SN/nn (15 kV lub 20 kV / 0,4 kV), o mocach od 25 kVA do 2500 kVA, chłodzone olejem (ONAN) lub żywicą (AN — suche).
Wybór mocy transformatora to balans między kosztami (nadmierne przewymiarowanie powoduje wyższe straty w żelazie biegu jałowego) a zdolnością do zasilania obciążeń szczytowych i prądu rozruchowego największych silników. Norma PN-EN 60076 definiuje parametry znamionowe transformatorów.
Napięcie zwarcia uk — kluczowy parametr dla projektanta
Napięcie zwarcia uk [%] (krótkie napięcie) to stosunek napięcia, przy którym w stanie zwarcia po stronie wtórnej płynie prąd znamionowy, do napięcia znamionowego. Dla transformatorów nn typowo uk = 4–6%. Ma on podwójne znaczenie: opisuje impedancję transformatora (im niższe uk, tym wyższe prądy zwarciowe po stronie nn) i zdolność do podziału obciążenia przy pracy równoległej (transformatory muszą mieć identyczne uk).
Straty transformatora — P0 i Pk
Straty biegu jałowego P0 [W] (w żelazie, w rdzeniu magnetycznym) — stałe, niezależne od obciążenia, płyną przez 8760 h/rok. Straty obciążenia Pk [W] (w miedzi uzwojeń) — proporcjonalne do kwadratu obciążenia. Punkt ekonomicznej pracy to zazwyczaj 40–60% obciążenia znamionowego, gdzie suma strat jest minimalna.
Kalkulator transformatora wyznacza: prąd znamionowy po stronie WN i nn, prąd biegu jałowego I0, prądy zwarciowe na szynach zbiorczych nn, roczne koszty eksploatacyjne związane z stratami oraz sprawdzenie warunku równoległej pracy dwóch transformatorów (uk, Un, grupa połączeń).
Wyniki mają zastosowanie przy przetargach na dostawę transformatora (porównanie strat i całkowitego kosztu posiadania TCO) oraz przy obliczeniach zwarciowych instalacji nn.