Dobór Falownika VFD do Silnika
Dobiera typ falownika VFD, filtr EMC, dławik wejściowy i filtr du/dt
Bezpłatny kalkulator elektryczny · zgodny z normami · bez rejestracji
Dobiera typ falownika VFD, filtr EMC, dławik wejściowy i filtr du/dt
🔗 Powiązane kalkulatory
Materiały zebrane z obliczeń
Ostatnie wyniki kalkulatorów
| Kalkulator | Data |
|---|
Falownik VFD (Variable Frequency Drive, przemiennik częstotliwości) to urządzenie przekształcające energię elektryczną: prostuje napięcie AC na DC, a następnie za pomocą modułów IGBT generuje napięcie AC o regulowanej częstotliwości i amplitudzie. Dzięki temu silnik elektryczny może pracować z dowolną prędkością obrotową, niezależnie od częstotliwości sieci.
Dobór falownika do silnika to nie tylko dopasowanie mocy — należy uwzględnić: charakter obciążenia (moment stały, moment kwadratowy, duże rozruchy), warunki środowiskowe (temperatura, wysokość npm, zapylenie — stopień ochrony IP), typ silnika (standardowy IE2/IE3 vs dedykowany PM/PMSM) oraz wymagania sieci (harmoniczne, kompensacja mocy biernej, filtry EMC).
Falowniki dobieramy na prąd (In [A]), nie na moc, ponieważ to prąd odpowiada za nagrzewanie tranzystorów. Prąd wyjściowy znamionowy falownika musi być ≥ prądu znamionowego silnika In,silnik. Dla obciążeń z ciężkim rozruchem (HD — Heavy Duty: pompy zwornieniowe, sprężarki, zgniatarki) stosuje się falowniki o klasie Heavy Duty: In,HD = 1,5 · In,silnik przez 60 sekund.
Falownik generuje napięcie impulsowe PWM, które na długich kablach (>50–100 m) powoduje przeregulowania napięcia (refleksje fali) mogące uszkodzić izolację uzwojeń silnika. Rozwiązania: kabel ekranowany dedykowany do VFD (maks. dopuszczalna długość wg danych katalogowych), filtr sinusoidalny na wyjściu falownika (redukuje dU/dt do wartości bezpiecznej), silnik w klasie izolacji F z wzmocnioną izolacją zwojową.
Kalkulator doboru VFD ElektroKalkulatory.pl wyznacza wymaganą klasę prądową falownika (ND/HD), sprawdza zgodność z silnikiem, oblicza wymagany prąd dla rodzaju obciążenia i wskazuje zalecane opcje: hamowanie dynamiczne (rezystor hamowania), filtr EMC, filtr sinusoidalny.
Odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące doboru falowników VFD do silników elektrycznych.
Falownik dobiera się na prąd znamionowy silnika In_silnika, nie na moc. Prąd znamionowy falownika musi być równy lub wyższy od prądu silnika z odpowiednim zapasem zależnym od cyklu pracy: dla lekkich obciążeń (pompy, wentylatory) wystarczy 100% prądu silnika, dla ciężkich (sprężarki, przenośniki) 110–125%. Napięcie falownika musi odpowiadać napięciu sieci zasilającej i silnika. Należy uwzględnić warunki środowiskowe: temperatura otoczenia (derating przy T > 40°C), wysokość n.p.m. (derating powyżej 1000 m), stopień ochrony IP. Falownik dobierany jest też pod kątem wymaganego momentu rozruchowego i funkcji sterowania.
Prąd znamionowy falownika określa maksymalną wartość prądu wyjściowego przy ciągłej pracy, zapewniającą bezpieczną temperaturę pracy tranzystorów IGBT. Dobór na prąd (a nie moc) jest właściwy, ponieważ moc silnika zależy od napięcia i cosφ, które mogą się różnić w zależności od obciążenia. Dwa silniki 11 kW o różnych cosφ mogą pobierać różne prądy. Katalogi falowników podają prąd znamionowy dla trybu normalnego (ND – Normal Duty) i ciężkiego (HD – Heavy Duty). HD ma wyższy prąd przeciążeniowy (150–200% przez 60 s), ND niższy (110–120%). Dobór zły pod względem prądu grozi uszkodzeniem IGBT przy przeciążeniu.
Falownik wytwarza napięcie wyjściowe w postaci impulsów PWM o stromych zboczach (dV/dt), które mogą powodować: przebicia izolacji uzwojeń silnika przy długich kablach (efekt refleksji fali), prądy łożyskowe (przepływ prądu przez łożyska) prowadzące do pittingu i awarii łożysk, oraz wyższe straty w żelazie przy harmonicznych prądu. Ochrona: stosowanie kabli silnikowych ekranowanych max 50 m, dławików wyjściowych (du/dt filter), filtrów sinusoidalnych, silników przystosowanych do pracy z VFD (klasa izolacji F/H, łożyska izolowane). Norma IEC 60034-17 reguluje wymagania dla silników zasilanych przez falowniki.
Nie każdy silnik nadaje się do pracy z VFD bez modyfikacji. Silniki asynchroniczne standardowe (IE1–IE3) nadają się przy krótkich kablach i odpowiednim doborze filtrów. Silniki przystosowane do VFD mają izolację klasy F lub H odporną na impulsy napięciowe, wzmocnione łożyska z izolacją lub podciśnieniową smarownicą. Silniki synchroniczne z magnesami trwałymi (PMSM) wymagają specjalnego falownika z funkcją sterowania wektorowego i enkoderem. Nie stosuje się VFD z silnikami jednofazowymi kondensatorowymi. Silniki IE4–IE5 PMSM muszą być zawsze zasilane przez odpowiedni VFD – nie mogą pracować bezpośrednio z sieci.
Na wejściu falownika stosuje się: dławik sieciowy (AC choke, 3–5% uk) – redukuje harmoniczne prądowe wpływające do sieci zasilającej, poprawia cosφ wejścia i chroni falownik przed przepięciami sieciowymi; filtr EMC – tłumi zakłócenia przewodzone HF wymagane normą EN 61800-3. Na wyjściu: dławik wyjściowy (du/dt filter) – ogranicza strome zbocza napięcia, chroni izolację silnika przy kablach > 10–30 m; filtr sinusoidalny – generuje czyste napięcie sinusoidalne na silniku, eliminuje wszelkie efekty PWM, niezbędny przy starych silnikach i długich kablach > 100 m.
Derating to redukcja znamionowych parametrów falownika (prądu wyjściowego) w niesprzyjających warunkach środowiskowych. Producenci podają krzywe deratingu dla: temperatury otoczenia (typowo redukcja 2–3% prądu na każdy °C powyżej 40°C), wysokości n.p.m. (redukcja od 1 000 m n.p.m. – gęstsze powietrze mniej chłodzi), częstotliwości taktowania PWM (wyższe PWM = wyższe straty w IGBT = niższy prąd dopuszczalny). Przykład: falownik 32 A, temperatura 50°C, derating 3%/°C × 10°C = 30%, prąd dopuszczalny = 32 × 0,7 = 22,4 A. Kalkulator doboru VFD automatycznie uwzględnia derating.
Grupy RCD z przypisanymi obwodami MCB zostana zaimportowane jako gotowe bloki. Obwody bez grupy RCD trafią do nowej grupy.