Częstotliwość → Obroty Silnika VFD

Bezpłatny kalkulator elektryczny · zgodny z normami · bez rejestracji

🔄

Częstotliwość → Obroty silnika

Przelicza częstotliwość VFD na prędkość obrotową i vice versa — z uwzględnieniem liczby par biegunów i poślizgu

Przelicza częstotliwość falownika na prędkość obrotową silnika i odwrotnie — z uwzględnieniem poślizgu i liczby par biegunów.
Hz → Obroty
Obroty → Hz
Hz — zakres VFD typowo 0–400 Hz
obr/min (rpm)
% — typowo 2–5% (z tabliczki: n_n vs n_0)


Wzory
n₀ = (f × 60) / p — prędkość synchroniczna [rpm]
n = n₀ × (1 − s/100) — prędkość rzeczywista [rpm]
f = (n × p) / (60 × (1 − s/100)) — częstotliwość z prędkości
ω = 2π × n / 60 — prędkość kątowa [rad/s]
🔄 Wyniki
🔄
Wprowadź dane i kliknij OBLICZ
Tabela prędkości dla wybranego silnika

🔗 Powiązane kalkulatory

⚙️ Dobór Falownika 💰 Oszczędności VFD 🛑 Hamowanie 🔧 Zabezp. Silnika

FAQ — Często zadawane pytania

Odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące regulacji obrotów silników elektrycznych przez falownik VFD.

Jak VFD zmienia obroty silnika elektrycznego?

Falownik VFD (Variable Frequency Drive) zmienia prędkość silnika indukcyjnego przez zmianę częstotliwości napięcia zasilającego. Prędkość synchroniczna silnika: ns = 60 × f / p, gdzie f to częstotliwość [Hz], p liczba par biegunów. Przy f = 50 Hz i 2 parach biegunów: ns = 1 500 obr/min; przy f = 25 Hz: ns = 750 obr/min. Falownik jednocześnie zmienia napięcie proporcjonalnie do częstotliwości (sterowanie V/f), utrzymując stały strumień magnetyczny silnika i moment. Zmiana częstotliwości od 0 do 50 Hz i wyżej pozwala płynnie regulować prędkość w szerokim zakresie.

Jaka jest zależność między częstotliwością a obrotami silnika?

Prędkość synchroniczna silnika: ns = 60 × f / p [obr/min], gdzie p to liczba par biegunów (2-biegunowy: p=1, 4-biegunowy: p=2, 6-biegunowy: p=3, 8-biegunowy: p=4). Przykłady przy 50 Hz: 2-biegunowy – 3 000 obr/min, 4-biegunowy – 1 500 obr/min, 6-biegunowy – 1 000 obr/min, 8-biegunowy – 750 obr/min. Zależność jest liniowa: obroty = ns × (f / f_nom). Przy f = 30 Hz silnik 4-biegunowy pracuje z ns = 900 obr/min, rzeczywiste obroty: n = ns × (1 − s), gdzie s to poślizg (ok. 3–5%).

Co to jest poślizg silnika indukcyjnego?

Poślizg s to względna różnica między prędkością synchroniczną ns a rzeczywistą prędkością wirnika n: s = (ns − n) / ns. Poślizg jest konieczny do generowania momentu obrotowego w silniku indukcyjnym – bez różnicy prędkości nie indukuje się prąd w klatce wirnika. Przy biegu jałowym poślizg jest bliski zeru (0,5–1%), przy pełnym obciążeniu typowo 3–5%, przy starcie chwilowo 100%. Na tabliczce znamionowej podawana jest prędkość znamionowa (np. 1 450 obr/min zamiast synchronicznych 1 500) – różnica 50 obr/min odpowiada poślizgowi 3,3%. VFD z wektorowym sterowaniem może kompensować poślizg i utrzymywać dokładną prędkość.

Czy można przekroczyć znamionowe obroty silnika przez VFD?

Tak, VFD może zwiększyć częstotliwość powyżej 50 Hz (np. do 80–100 Hz lub wyżej), powodując pracę silnika z prędkością powyżej znamionowej. Powyżej 50 Hz silnik pracuje w strefie osłabienia strumienia (constant power – napięcie nie rośnie): moment maleje odwrotnie proporcjonalnie do prędkości, ale moc pozostaje stała. Ograniczenia: wytrzymałość mechaniczna wirnika i łożysk (max obroty podane przez producenta), wzrost strat żelaza przy wyższej częstotliwości, hałas i drgania. Typowo silniki standardowe można przeciążać do 20% powyżej prędkości znamionowej; silniki specjalne do pracy z VFD wytrzymują 2–3× fn.

Jak zmiana obrotów wpływa na moment i moc silnika?

W strefie stałego momentu (0 do fn): moment M = const, moc P = M × ω rośnie proporcjonalnie do prędkości. Przy 50% prędkości moc wynosi 50% nominalnej. W strefie stałej mocy (fn do max): moc P = const, moment M maleje odwrotnie proporcjonalnie do prędkości. Dla napędów z wentylatorami i pompami obowiązuje prawo afiniczności: M ∝ n², P ∝ n³ – zmniejszenie prędkości o 20% redukuje moc do 0,8³ = 51%! To jest klucz do dużych oszczędności energii przy regulacji obrotów pomp i wentylatorów przez VFD zamiast dławienia przepływu zaworami czy klapami.

Jakie są ograniczenia pracy silnika przy niskich obrotach z VFD?

Przy niskich obrotach (poniżej 10–20% fn) silnik ma problemy z chłodzeniem: wentylator własny silnika (zamontowany na wale) obraca się wolno i nie zapewnia wystarczającego przepływu powietrza. Silnik się przegrzewa przy obciążeniu znamionowym. Rozwiązania: wymuszony wentylator zewnętrzny (niezależny od prędkości), ograniczenie momentu przy niskich prędkościach (derating krzywej momentowej), stosowanie silników z silnym chłodzeniem TEFC. Ponadto przy bardzo niskich częstotliwościach (< 5 Hz) silnik może mieć niestabilną pracę lub wydzielać drgania rezonansowe. VFD pozwala ustawić częstotliwość „jump" omijającą pasma rezonansowe mechanicznego układu napędowego.