Zabezpieczenia Silnika Elektrycznego

Bezpłatny kalkulator elektryczny · zgodny z normami · bez rejestracji

⚙️

Dobór Zabezpieczeń Silnika

Dobiera MCB, przewód, rozrusznik i wyłącznik silnikowy wg PN-HD 60364 i IEC 60947

Dobiera MCB, przewód, rozrusznik i wyłącznik silnikowy z uwzględnieniem sposobu rozruchu (DOL/Y-Δ/VFD) wg IEC 60947.
🔗 Zobacz też: Falownik VFD do silnika · Zabezpieczenia silnika
Watty [W] — np. 7500 = 7,5 kW
3-faz 400V
1-faz 230V


Zastosowane wzory
Prąd znamionowy: I_n = P_n / (√3 × U × cosφ × η)
Prąd rozruchowy DOL: I_rozr = k_rozr × I_n
Prąd rozruchowy Y-Δ: I_rozr_YD = I_rozr / 3
Char. B: zadziała przy ≥ 5×I_n
Char. C: zadziała przy ≥ 10×I_n
Char. D: zadziała przy ≥ 20×I_n
Wyłącznik silnikowy: I_nastawa = 1.0–1.25 × I_n
⚙️ Wyniki doboru silnika
⚙️
Wprowadź dane i kliknij OBLICZ

🔗 Powiązane kalkulatory

🔄 VFD Obroty ⚙️ Dobór Falownika 🔒 Dobór Zabezpieczeń

FAQ — Często zadawane pytania

Odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące doboru zabezpieczeń silników elektrycznych.

Jak dobrać wyłącznik silnikowy (MPCB)?

Wyłącznik silnikowy (Motor Protective Circuit Breaker, MPCB) dobiera się na prąd znamionowy silnika In. Nastawę wyzwalacza termicznego ustawia się na prąd znamionowy silnika z tabliczki, w zakresie regulacji wyłącznika. Wyzwalacz elektromagnetyczny (magnetyczny) musi mieć prąd zadziałania powyżej prądu rozruchowego silnika (Ist = 5–8 × In) – typowo ustawiony na 10–15 × In. Wyłączniki silnikowe są dedykowane dla silników: mają nastawny wyzwalacz termiczny (bimetalowy lub elektroniczny), charakterystykę prądowo-czasową dostosowaną do rozruchów silnikowych i zdolność wyłączania prądu zwarciowego. Norma IEC 60947-2 i 60947-4-1 regulują wymagania.

Co to jest prąd rozruchowy silnika i jak wpływa na dobór zabezpieczeń?

Prąd rozruchowy (Ist) to wielokrotność prądu znamionowego pobierana przez silnik w chwili startu: Ist = kA × In, gdzie kA = 5–8 (typowo 6–7 dla silników standardowych). Prąd rozruchowy może trwać 2–10 s do momentu osiągnięcia prędkości znamionowej. Zabezpieczenie silnika musi: wytrzymać prąd rozruchowy przez wymagany czas (nie wyłączać przy normalnym rozruchu), ale wyłączyć przy długotrwałym przeciążeniu lub zablokowanym wirniku. Dlatego wyłączniki silnikowe mają charakterystykę termiczną skalibrowaną dla silników – różnią się od MCB stosowanych w obwodach oświetleniowych i gniazdkowych.

Czym różni się wyłącznik silnikowy od zwykłego MCB?

MCB (Miniature Circuit Breaker) jest przeznaczony do ochrony kabli i obwodów – jego wyzwalacz termiczny wyłącza przy przeciążeniu 1,13–1,45 × In w czasie 1 h. MCB z charakterystyką D (10–20×In chwilowe) stosuje się do silników, ale nie ma nastawnej ochrony termicznej. Wyłącznik silnikowy MPCB ma: nastawny wyzwalacz termiczny regulowany w zakresie np. 1–1,6 A lub 9–14 A (pasujący do prądu znamionowego silnika), wyzwalacz elektromagnetyczny z nastawą 10–15×In oraz ochronę przed asymetrią faz i utratą fazy (w wersjach elektronicznych). MPCB jest standardowym rozwiązaniem w rozdzielnicach przemysłowych zasilających silniki.

Kiedy stosuje się przekaźnik termiczny zamiast wyłącznika silnikowego?

Przekaźnik termiczny (overload relay) w połączeniu z kontaktorem i bezpiecznikami tworzy klasyczną kombinację DOL (Direct On-Line) do ochrony silnika. Przekaźnik termiczny chroni przed przeciążeniem i utratą fazy, ale nie przed zwarciami (od zwarć chronią oddzielne bezpieczniki NH lub MCB). Wyłącznik silnikowy MPCB łączy oba zabezpieczenia w jednym urządzeniu i jest kompaktowy. Przekaźnik termiczny stosuje się gdy: chcemy rozdzielić funkcję odłączania (kontaktor) od ochrony termicznej (przekaźnik) dla celów serwisowych lub gdy potrzebna jest praca zdalna bez mechanicznego resetu. Elektroniczne przekaźniki termiczne mają dokładniejszą ochronę i komunikację z systemem SCADA.

Jak norma IEC 60947-4 reguluje zabezpieczenia silników?

Norma IEC 60947-4 „Aparatura łączeniowa i sterownicza niskonapięciowa – Rozruszniki" składa się z kilku części: IEC 60947-4-1 reguluje elektromechaniczne rozruszniki silników i kombinacje rozrusznik-zabezpieczenie (wymagania dla układów DOL i Y/D), IEC 60947-4-2 dotyczy tyrystorowych kontrolerów AC, IEC 60947-4-3 – zabezpieczeń silnika. Norma definiuje kategorie użytkowania (AC-1, AC-2, AC-3, AC-4) i odpowiadające im wymagania dla kontaktorów. Kategoria AC-3 dotyczy rozruchu silników klatkowych i ich wyłączania pod obciążeniem – jest najczęściej stosowana w przemyśle.

Kiedy stosuje się układ rozruchowy gwiazda-trójkąt (Y/D)?

Układ Y/D (gwiazda-trójkąt, star-delta) stosuje się do ograniczenia prądu rozruchowego silników powyżej 4–5,5 kW. W fazie startu (gwiazda) napięcie na uzwojeniach silnika wynosi U/√3, co redukuje prąd rozruchowy do ok. 33% prądu rozruchu bezpośredniego. Po osiągnięciu prędkości bliskiej znamionowej (3–10 s) kontaktor przełącza na trójkąt. Metoda ta obniża prąd z 6–7×In do ok. 2–2,3×In, ale jednocześnie zmniejsza moment rozruchowy do 33% – co może być niewystarczające przy dużych obciążeniach startowych. Silnik musi posiadać 6 wyprowadzeń uzwojeń. Zastępowany jest coraz częściej przez soft-start i VFD.